ADIYAMANLI KEMANCI

 

Kemanın sesiyle kavurdun beni,

Ağustos ayında doruk karıyım…

Doğduğum toprağa savurdun beni,

Dertlerin limanı çile garıyım…

 

Zurnacı ateşe körüğü tutmuş,

Gurbetin midesi hasreti yutmuş,

Yüreğim düşlerim ezilen dutmuş,

Ocakta meşenin közü harıyım…

 

Kâhtalı Mıçe’nin sesinde sesim,

Yaban ellerinde dertli bikesim,

Nalân tellerinde titrer nefesim,

Direncin arıyım umut farıyım…

 

Sabrın sokusunda içtim şerbeti,

Sürgün gülleriyle tattım gurbeti,

Toprakta bu ömrün biter nöbeti,

Mazlumun dostuyum emek yarıyım…

 

Cantekin der; arttı gönlün efkârı,

Hüzünlü şiirdir kemanın kârı,

Öp benim yerime bizim diyarı,

Özlemin sesiyim ahu zarıyım…

 

Yorum ekle


Güvenlik kodu
Yenile