BAKAR GÖRMEZ

BAKAR GÖRMEZ

 

Karanlığa tutkun zavallı kullar,

Pırıl pırıl doğan güneşi görmez…

Mirası dağ olan havalı dullar,

Bir ekmeğe muhtaç kardeşi görmez…

 

El pençe durmayı iş edinen zat,

Onuruna arar paralı mezat,

Özgürlüğü sunsan tekmeler bizzat,

Yanıp kavrulduğu ateşi görmez…

 

Alışmış benliği her tür azara,

Sürer efendisi kirli pazara,

Dik durmayı bilmez koysan mezara,

İliğini emen kalleşi görmez…

 

İnsan özü yitik sümüklü böcek,

Asalaklık şanı lokmaya köçek,

Onursuz yaşanmaz çıplaktır gerçek,

Kendisinden kaçan dost eşi görmez…

 

Cantekin der; eyvah çoğaldı bitler,

Mertlik meydanında yalnız yiğitler,

Sardı dört bir yanı çakallar itler,

Kör gözler şikeli güreşi görmez…